De week van Linda

Elke week kan je in De Zondag Linda’s columns lezen. Ze laat je meegenieten van haar leven als bakkersvrouw, vol leuke ontmoetingen, grappige situaties en koffiekoeken. Veel koffiekoeken.

• 1
• 2
• 3

Deadlines

Ik heb een geweldige uitvinding bedacht. Een uren-bank. Een bank waar je – als de nood het hoogst is – extra uren kan bestellen. Je geraakt niet tijdig aan de school om je kinderen op te pikken, en hopla, je koopt een extra uurtje. Je wil eens lekker uitslapen: drie uurtjes méér alstublieft. En je wil een dagje shoppen, maar krijgt het niet ingepland (en ook niet de komende maanden): graag een gànse dag als bonus. Aan elk uur zou natuurlijk een prijskaartje hangen, maar niets zou opwegen tegen de luxe om eindelijk eens tijd teveel te hebben. Zucht. Je raadt het al. Er zijn van die dagen waarop ik dagdroom van zo’n urenbank. Opstaan, koffie drinken, de winkel in orde maken, de kinderen uit bed halen, met hen ontbijten, de winkel openen,… Alles is strak getimed. Meestal lukt het, maar soms ook niet. Eén uitschuiver, en mijn ganse planning valt in duigen. “Mama, ik wil nog een speelgoedje meenemen naar school, wacht even.” Wacht even? Euh, dàt staat niet ingepland. Gelukkig wordt een mens er bedreven in, in dat plannen en organiseren. Mijn man is allang blij dat hij brood mag bakken, en de praktische rompslomp aan zijn wederhelft mag overlaten. Ook hij werkt hard, maar op één front. Bestellingen, betalingen, de winkel en de kinderen runnen: dàt zijn mijn taken. Fijn hoor, maar soms wens ik me een vijfentwintigurendag. Gelukkig is er Yvonne. Al jarenlang vaste klant en sinds vorig jaar, net als haar man, met pensioen. Zij heeft beslist dat er genoeg drukte was in haar leven, en dat er nu eindelijk maar eens genoten moest worden, zonder deadlines deze keer. Gevolg: elke ochtend komt ze in alle rust haar broodje kopen. Soms al om acht uur, maar meestal een uurtje later. Wanneer het past, zeg maar. Altijd neemt ze de tijd om eens rond te kijken in de winkel, een babbeltje te slaan met bekenden en vooral: een positieve vibe doorheen de bakkerij te laten waaien. Is er iets veranderd in de etalage: zij heeft het gezien. Een nieuw taartje op de kaart: zij weet het. Heerlijk, zo’n alerte klant. En ideaal om wat feedback en tips te krijgen. “Linda, ik heb thuis nog zo’n antiek schoolbord staan. Da’s misschien wel iets voor in je nieuwe etalage?” Later op de dag zou ze nog gaan fietsen met manlief, en ook nog even bij de kleinkinderen langs. Om te horen of de nieuwe juf bevalt en wanneer ze nog eens komen logeren. Ik wil Yvonne zijn. Nu nog niet, maar later als ik groot ben. Met een leven zonder deadlines: ik kijk er al naar uit.