De week van Linda

Elke week kan je in De Zondag Linda’s columns lezen. Ze laat je meegenieten van haar leven als bakkersvrouw, vol leuke ontmoetingen, grappige situaties en koffiekoeken. Veel koffiekoeken.

Lees een selectie ervan
  • 1
  • 2
  • 3

Ik ga op reis, en ik neem mee

Sommigen zijn er discreet over, anderen helemaal niet. Van de ene ken ik bestemming, hotel, reisgenoten en kofferinhoud, van de andere alleen dat hij van midden tot eind juli geen zondagse pistolets nodig heeft. De jaarlijkse vakantie is in aantocht. Plannen worden gesmeed en gedeeld, vliegtuigen gecharterd en koffers van zolder gehaald. Eén ding staat vast: de Belgen rukken weer uit, deze zomer. En het moet gezegd, onze bakkerij heeft dezer dagen iets van een reisbureau. “We trekken in juli naar Marseille, maar zijn nog op zoek naar een leuk logeeradres als tussenstop. Heeft iemand een suggestie?” Zo gaat de bal meestal aan het rollen. En vooraleer ik de betreffende klant een brood heb toegestopt, is hij meestal een hotel rijker. Ik zou ze moeten opschrijven, al die hotspots, Lonely Planet zou er meteen een concurrent bij hebben. Alleen twijfel ik eraan of we ze zelf ooit zouden gebruiken. Mijn man en ikzelf – ik beken – zijn niet echt avontuurlijk aangelegd. Ruim tien jaar geleden ontdekten we een gezellig familiehotelletje aan de voet van de Mont Ventoux, en sindsdien zijn we er vaste klant. De uitbaters werden vrienden, het dorp onze tweede thuis. Kick dan maar eens af. Nochtans, het moet er eens van komen, want als ik de reisplannen van onze klanten hoor, dan heeft de wereld nog meer in petto dan la douce Provence. “Zouden we eens geen safari in Kenia doen, Rudi?” Mijn man kijkt op, fronst de wenkbrauwen en vindt baby-olifant Kai-Mook in de Zoo van Antwerpen een veiliger alternatief. “Of Tenerife?” Ook daar vang ik bot, want het moet plezant blijven vindt mijn gemaal, en vier uur vliegen voor evenveel zon beschouwt hij als volkomen nutteloos. Maar soit, ooit… Voor het zover is, nemen we deze week een snipperdag en sluiten donderdag en vrijdag de deuren. “Wat gaan we doen, Rudi?” Plannen bij de vleet. Van een weekendje naar zee tot een citytrip naar Parijs. Om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het thuis ook niet slecht is. “Als we met de kinderen eens gingen fietsen en ’s avonds onze ouders uitnodigen voor een etentje?” Al die exotiek, voor ons hoeft het niet zo nodig. Knipoog.